Kiedy dziecko jest na NIE

Na każde zadanie pytanie dziecko odpowiada NIE — czasami zdarza mu się zmienić zdanie i po chwili powiedzieć TAK, ale pierwsze zawsze jest NIE. Zabawne wydaje się to tylko rodzicom, których już albo jeszcze ten etap rozwoju, zwany negatywizmem, nie dotyczy. NIE choć nie jest pierwszym słowem wypowiedzianym przez dziecko, bardzo szybko może stać się jego ulubionym. Łatwiej jest z logopedycznego punktu widzenia wypowiedzieć słowo NIE od TAK. Co można zrobić: Na stanowczo zakomunikowane „nie” warto poszukać jakiegoś „tak”. Za każdym naszym zachowaniem czy działaniem stoi pozytywna intencja — choć nie zawsze ją dostrzegamy. Każde „nie” dla czegoś, można zinterpretować jako „tak” dla czegoś innego. Postarajcie się stosować alternatywę do słowa NIE i dwa razy pomyślcie, zanim powiecie NIE do swojego dziecka. Jeśli sprawa jest jednoznacznie z góry przesądzona, nie dawajcie dziecku wyboru, nie pytajcie się, tylko jasno zakomunikujcie, że np. idziecie na spacer. Nie rozkazujcie. Bądź opanowany. Wasze zdenerwowanie wpływa na dziecięca zdolność kontrolowania złości. Zauważajcie i nazywacie pozytywne zachowania. Im więcej dziecko doświadczy sytuacji, w których ma szansę zadecydować o sobie samym, tym rzadziej będzie czuło potrzebę negowania Waszego zdania, czy Waszych próśb.