Depresja u dzieci i młodzieży

Depresja wśród dzieci przychodzi po cichu i bardzo często jest niezauważona lub mylona ze złym nastrojem. Depresja to nie gorszy nastrój czy zły dzień. To choroba, która powoduje cierpienie i wpływa na funkcjonowanie w każdej sferze życia.

Dzieciom z depresją często trudno jest wykonywać podstawowe czynności – są apatyczne, nie mają na nic siły, skarżą się na brak energii, tracą zainteresowania. Zgodnie z klasyfikacją DSM-V, objawy wskazujące na występowanie depresji to utrzymujące się codziennie, przez większość dnia (przez okres minimum 2 tygodni):

• obniżony nastrój;
• spadek zainteresowań oraz zdolności do odczuwania przyjemności;
• spadek lub przyrost masy ciała, wahania łaknienia;
• bezsenność lub nadmierna senność;
• nadmierne pobudzenie lub zahamowanie psychomotoryczne;
• zmęczenie i utrata energii;
• zaniżone poczucie własnej wartości;
• nadmierne lub nieadekwatne poczucie winy trudności z utrzymaniem koncentracji uwagi oraz z podejmowaniem decyzji;
• nawracające myśli o śmierci, nawracające myśli samobójcze, próby samobójcze lub konkretny plan popełnienia samobójstwa wśród młodzieży.

Dzieci doświadczają przytłoczenia, smutku, pustki, zmęczenia, lęku utrzymującego się przez większość dnia. Dzieci są zależne od dorosłych. Często nie potrafią nazwać, co się z nimi dzieje. To od nas – dorosłych zależy, czy dziecko otrzyma wsparcie, czy zauważymy niepokojące objawy. Bądźmy uważni.